Friday, March 25, 2016

Walking Fast and Thinking Slow

It is normally easy and actually quite pleasant to walk and think at the same time, but at the extremes these activities appear to compete for the limited resources of System 2. You can confirm this claim by a simple experiment. While walking comfortably with a friend, ask him to compute 23 x 78 in his head, and to do so immediately. He will almost certainly stop in his tracks. My experience is that I can think while strolling but cannot engage in mental work that imposes a heavy load on short-term memory. If I must construct an intricate argument under time pressure, I would rather be still, and I would prefer sitting to standing

Accelerating beyond my strolling speed completely changes the experience of walking, because the transition to a faster walk brings about a sharp deterioration in my ability to think coherently. As I speed up, my attention is drawn with increasing frequency to the experience of walking and to the deliberate maintenance of the faster pace. My ability to bring a train of thought to a conclusion is impaired accordingly. At the highest speed I can sustain on the hills, about 14 minutes for a mile, I do not try to even think of anything else. In addition to the physical effort of moving my body rapidly along the path, a mental effort of self-control is needed to resist the urge to slow down. Self-control and deliberate thought apparently draw on the same limited budget of effort.
Daniel Kahnemann - "Thinking, Fast and Slow"

Thursday, March 10, 2016

Wednesday Night Music: Julien Baker


Addendum: Krugman's Friday Night Music

Tuesday, March 08, 2016

Сэхээтэн хэмээх нэгэн зvйлийн хөхтөн амьтан

Хоёроос гурван гадаад хэл мэддэг, гурваас дөрвөн сургууль төгсөж дамжаа дүүргэснээрээ сэхээтэн болдоггүй бололтой. Уул нь их сургуулийн боловсрол сэхээтэнг тодорхойлох зайлшгүй нөхцөл мөн боловч хангалттай биш юм. [...] Хүн бүгдийг мэдэх албагүй ч улам бүр нарийн төвөгтэй болж буй ертөнц, нийгэм, улс төрийн амьдралын юмс үзэгдлийн мөн чанарыг таних, эдгээрийн уялдаа холбоог хөгжил хөдөлгөөнд нь олж харах үүрэг сэхээтнүүдэд ногдож байна. Нийгмийн хувьсал хөгжлийг бүхэлд нь хуучин дасал болоогүй өөр өнцгөөс харах, учир начрыг нь бусдад тайлбарлаж таниулах, оюуны эрх чөлөөгөө ашиглаж чадахгүй, бас хүсэхгүй байгаа “сэхээтнүүд” дэндүү олон болжээ. Сэхээтнүүд улс нийгмийн оюун санааны хөтөч, хүн чанарын бэлгэдэл байх үндсэн үүргээ гүйцэтгэж чадахгүй болохоор нийгэм хөгжлийн чиг баримжаагаа алдаж, тэр хэмжээгээр нийгмийн үнэт зүйл хомсдож, нийгмийн эрүүл хөрс болсон ёс суртахууны шалгуурууд үгүйсгэгдэх хандлагатай болдог юм байна.
Р.Амаржаргал - "Сэхээтэн"

+ Д.С. Лихачев, «Письма о добром и прекрасном»